در عرصه اقتصاد نیز ذکر همین نکته لازم است که در هنگام آغازبکار دولت نهم رقم تورم کشور حدود 12 درصد بود ولی اکنون آمار رسمی تورم در کشور به 25 درصد رسیده است و آمار غیر رسمی بالای 35 درصد را حکایت می کند. زمانی که شما در بازار همه نوع میوه ای را از همه نوع کشور جهان می بینید نشانگر این است که تولید داخلی شکست خورده و خوابیده است و اینها همه از علائم یک دولت ضعیف است.

دولتی که به توصیه های کارشناسان توجهی نمی کند،کارشناسان خبره را حتی در دولت خود نیز نمی تواند تحمل کند،سازمانی را که در حدود 60 سال مدیریت منابع مالی و انسانی کشور را برعهده داشت منحل می کند،شورایی را که وظیفه تنظیم روابط بنگاه ها و بانک ها و دولت را در مسائل مالی و پولی داشت منحل می کند نتیجه اش همین می شود که ما با درامد 300 میلیارد دلاری در طول 4 سال دولت نهم نتیجه ای در حدود 30 میلیارد دلاری نصیبمان می شود و این به معنای ضعف عملکرد مدیریتی دولت است.

مثال خوب این دولت همان کارگری است که با دستمزد 100 تومانی در حد 10 تومان کار انجام می دهد در حالیکه اگر دولت مدیریت داشت می توانست با درامد 10 تومانی کاری 100 تومانی انجام دهد و اگر برای این نوع دولت بخواهیم مثالی بزنیم قطعا دولت مهندس میر حسین موسوی خواهد بود.

دولت نهم نه تنها کشور را از برنامه چهارم توسعه عقب انداخت بلکه از چشم انداز توسعه 1404 نیز عقب ماند و اکنون ما 15 سال با آن جایی که باید در سال 1388 می بودیم ،عقب هستیم.

همه می دانیم که اگر سیستم اقتصادی کشور سر و سامان نیابد ،مشارکت سیاسی معنا نخواهد داشت.لذا ما به دنبال تغییر در روند کنونی هستیم و در این مسیر از کسی حمایت می کنیم و خواهیم کرد که با دلار 7 تومانی و نفت 7 دلاری در شرایط جنگی کشور ،ایران را طوری هدایت کرد که مردم بسیار راحت تر از اکنون زندگی می کردند که نفت بشکه ای 100 دلار و دلار 1000 تومانی باشد. از کسی حمایت خواهیم کرد که بر آزادیهای مدنی پایبند باشد.جامعه مدنی را قبول داشته باشد و در یک کلام (دغدغه اش فقط و فقط ایران و مردم ایران باشد نه مردم لبنان و فلسطین).(تشویق حضار)

در پایان این نوید را نیز به شما بدهم که برابر نظر سنجی ها وآمارهای موجود در روز 23 خرداد در همان مرحله اول پیروزی مهندس موسوی را همراه با شما دانشجویان و مردم عزیزوفهیم جشن خواهیم گرفت.